محمود کریمی (موسیقی‌دان)

محمود کریمی (موسیقی‌دان)

محمود کریمی (موسیقی‌دان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
 
 

محمود کریمی (۱۳۰۶خ، تهران[۱]۱۳۶۳[۱]خ)، استاد ردیف آوازی موسیقی ایرانی بود.

 

 

زندگی[ویرایش]

محمود کریمی در سال ۱۳۰۶ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. وی آواز را به صورت پراکنده و با استفاده از منابع مختلف آموخت تا اینکه در سال ۱۳۳۰ به کلاس عبدالله دوامی راه یافت. او همچنین ردیف سه‌تار را به مدت ۲۰ سال نزد محمد ایرانی مجرد فرا گرفت.[۲] محمود کریمی در کلاس‌های شبانه موسیقی اداره کل هنرهای زیبای کشور که بعدا به وزارت فرهنگ و هنر تغییر نام داد همکار استادانی چون ابوالحسن صبا، علی اکبر شهنازی و عبدالله دوامی بود. علاوه بر آن مرکز، او در هنرستان موسیقی ملی، هنرکده موسیقی ملی و سازمان جوانان زرتشتی تدریس می‌کرد.

محمود کریمی از بدو تاسیس مرکز حفظ و اشاعه موسیقی سنتی توسط استاد داریوش صفوت با این مرکز همکاری داشت و در کنار استادان نورعلی برومند، یوسف فروتن و سعید هرمزی نسلی از موسیقیدانان نو را تربیت کرد. وی در سال ۱۳۶۳ درگذشت و در امامزاده عبدالله شهرری به خاک سپرده شد.[۲]

زندگی هنری[ویرایش]

بیشتر فعالیت محمود کریمی، در زمینهٔ آموزش آواز بود و بسیاری از خوانندگان از جمله شهرام ناظری، حسام‌الدین سراج، قاسم رفعتی، پریسا، محمد باغبان، هوشمند عقیلی،افسانه رثایی، سروش ایزدی، معصومه مهرعلی ،اصغر تیموری،و شکیلا نزد او به آموزش آواز پرداخته‌اند. در جشن هنر شیراز، محمود کریمی برای نخستین بار دستگاه راست پنجگاه را اجرا کرد. او همچنین برنامه‌هایی را همراه با فرامرز پایور و حسین تهرانی در تلویزیون ایران اجرا کرد.[۲]

استاد فرامرز پایور سه ویژگی زیر را از خصوصیات سبک استاد کریمی ذکر می‌کند: ۱) اشعار به اصطلاح تکه‌پاره و جداجدا از یکدیگر نباشند. ۲) مفهوم اشعار در بیان کاملا واضح باشد. ۳) بخصوص از کلماتی از قبیل امان، جانم، حبیب که اغلب تحت‌اللفظ خوانندگان است، جدا احتراز شود. استاد علی تجویدی نیز در توصیف کریمی می‌نویسد: آوای کریمی مملو از مهربانی و بیگناهی بود، هنر کریمی متاثر از افکار و اندیشه‌ها و خلق و خوی باطنیش بود. او هنر را برای هنر طالب بود، آنچه می‌دانست به شاگردان می‌آموخت.

ردیف محمود کریمی[ویرایش]

از محمود کریمی، ردیف آوازی به جا مانده‌است که آن را در سال‌های ۱۳۴۴ و ۱۳۴۵ تهیه و تنظیم کرده‌است.[۳] این ردیف، از نمونه‌های اصیل و بی‌نقص موسیقی ایرانی به شمار می‌رود و بهترین ردیف برای آموزش آواز و مرجع خوانندگان است.[۱] این ردیف با تلاش محمد تقی مسعودیه و با همکاری هوشنگ ظریف و رحمت‌الله بدیعی نت‌نویسی شده‌است. همچنین ارفع اطرایی این مجموعه را برای ساز سنتور تنظیم کرده است.[۲]

دیگر آثار[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ↑ پرش به بالا به:۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «بزرگداشت محمود کریمی». وب‌گاه گفتگوی هارمونیک، ۸ دی ۱۳۸۳. بازبینی‌شده در مرداد ۱۳۹۰.
  2. ↑ پرش به بالا به:۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ «یادی از استاد محمود کریمی». مجلهٔ الکترونیکی ویستا. بازبینی‌شده در مرداد ۱۳۹۰.
  3. پرش به بالا «یادی از محمود کریمی». وب‌گاه آواز موسیقی ملی ایران، ۲ دی ۱۳۸۵. بازبینی‌شده در مرداد ۱۳۹۰.


نظرات

نکته :
- نظرات شما ممکن است پس از تائید مدیر نمایان شود.
- لطفا از زبان پارسی برای نظر دادن استفاده کنید



  1. هیچ نظری ثبت نشده است

    شما اولین نفر باشید !

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

CAPTCHA Image Reload Image